Παράλληλα μὲ τὴ μελέτη καὶ τὴ διδασκαλία τῆς Ἀρχαίας Ἑλληνικῆς καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Φιλοσοφίας (Μεσαιωνικὴ - Νεότερη) σὲ προπτυχιακὸ καὶ μεταπτυχιακὸ ἐπίπεδο ὁ Κωνσταντῖνος Θ. Πέτσιος ἔχει προσανατολίσει τὸ ἐπιστημονικό του ἐνδιαφέρον καὶ στὴν ἔρευνα τῆς χειρόγραφης νεοελληνικῆς φιλοσοφικῆς παράδοσης. Στὸ σύνολο σχεδὸν τῶν προγενέστερων καὶ πρόσφατων μελετῶν του ἀξιοποιοῦνται ἄγνωστες καὶ σὲ ἀρκετὲς περιπτώσεις ἀθησαύριστες πηγὲς καὶ μὲ τὴν ἑρμηνευτικὴ ἀνασύσταση τῶν τεκμηρίων ἐπιχειρεῖ νὰ μορφοποιήσει τὸ θεωρητικὸ πλαίσιο, ἐντὸς τοῦ ὁποίου ἐγγράφονται οἱ φιλοσοφικὲς συναρτήσεις ἀνάμεσα στὴν ἀρχαιοελληνική, τὴν εὐρωπαϊκὴ (μεσαιωνικὴ καὶ νεότερη) καὶ τὴ νεοελληνικὴ σκέψη (ἀπὸ τὸν 15ο ἕως τὸν 20ο αἰώνα). Στὴν κατεύθυνση αὐτὴ ἐντάσσονται καὶ οἱ ἐκδόσεις φιλοσοφικῶν χειρογράφων, ἀνάμεσα στὰ ὁποῖα συμπεριλαμβάνονται κείμενα τοῦ Νικηφόρου Κλαροντσάνου (1645), τοῦ Νικολάου Κούρσουλα (1602-1652), τοῦ Γεράσιμου Βλάχου (1605/7-1685), τοῦ Ἀναστασίου Παπαβασιλόπουλου (μέσα 17ου αἰ.-μέσα 18ου αἰ.), τοῦ Βικεντίου Δαμοδοῦ (1700-1754), τοῦ Μεθοδίου Ἀνθρακίτη (post 1748), τοῦ Ματθαίου (Μελετίου) Τυπάλδου (1648-1713), τοῦ Γεωργίου Σουγδουρῆ (1645/7-1725), τοῦ Εὐγένιου Βουλγάρεως (1716-1806), τοῦ Θεοδώρου Καβαλλιώτη (1718;-1789) καὶ τοῦ Ἀθανασίου Ψαλίδα (1767-1829).

Στὶς Διπλωματικὲς καὶ Διδακτορικὲς Διατριβὲς ποὺ πραγματοποιήθηκαν ἢ ἐκπονοῦνται ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψή του ἡ πρὸς ἔρευνα φιλοσοφικὴ διερώτηση μορφοποιεῖται ἀπὸ τὸν διακείμενο ὁρίζοντα τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς, τῆς εὐρωπαϊκῆς καὶ τῆς νεοελληνικῆς σκέψης.

   
Ἐπιχειρησιακὸ Πρόγραμμα «Κοινωνία τῆς Πληροφορίας». Μέτρο 1.3 (Τεκμηρίωση, ἀξιοποίηση καὶ ἀνάδειξη τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτισμοῦ. Ἄξονας 1. Παιδεία, Πολιτισμὀς). Ἔργο 1.4 καὶ 2.5. Πρόταση 65. Πρόγραμμα συγχρημα- τοδοτούμενο ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση: Συγχρηματοδότηση ἀπὸ τὸ ΕΤΠΑ (Εὐρωπαϊκὸ Ταμεῖο Περιφε- ρειακῆς Ἀνάπτυξης) κατὰ 80% καὶ κατὰ 20% ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο Οἰκονομικῶν (ἀπὸ ἐθνικοὺς πόρους).